Nieuws

Jonge Jury: Isra!?

04-02-2016

Leerlingen van het CSG Augustinus in Groningen lazen de kerntitels van de Jonge Jury en vertellen op Leesplein wat ze van de boeken vinden. Vandaag geeft Nadine Hettinga haar mening over Meedogenloos van Natasza Tardio.


In Meedogenloos zijn Isra, Lieke en Lukas zijn drie hele goede vrienden, maar sinds kort is er nog iemand in Isra haar leven gekomen: Mo. Mo is haar vriendje, islamitisch en een paar jaar ouder, maar dat maakt Isra niet uit. Sinds ze iets met Mo heeft gekregen is Isra ineens een hoofddoek gaan dragen. Na een aantal weken komen Lieke en Lukas op school, maar is Isra er niet. Ze denken dat Isra ziek is. Na een paar dagen is ze nog steeds niet op school, en ze is zelfs niet thuis. Iedereen maakt zich grote zorgen. Waar is ze heen? En met wie? De politie weet na een onderzoek dat Isra naar Syrië is vertrokken. Samen met Mo. Na een lange zoektocht geeft iedereen het op, de politie, de school, de familie van Isra. Ze denken dat Isra vrijwillig naar Syrië is gegaan. Alleen Lukas en Lieke denken dat ze is ontvoerd door Mo. Ze schakelen een journalist in en hij gaat naar Syrië. Een oorlogsland vol gevaren…

Het verhaal speelt zich af in Nederland en Syrië. In Nederland wordt niet specifiek verteld waar ze zijn, of hoe de ruimte eruit ziet. Maar je merkt wel dat de sfeer in Nederland heel fijn is, geen gevaren of angst. In Syrië is dat heel anders. Je hoort geweerschoten en schreeuwende mensen. De sfeer is daar vreselijk. Het contrast tussen het gebied waar Lukas en Lieke zijn en het gebied waar Isra is, is enorm. De functie van de vreselijke sfeer in Syrië is dat het hele verhaal dramatisch wordt, je voelt bijna hoe Isra zich daar heeft gevoeld.

Mijn favoriete stukje is het stuk dat Isra in Neuss zit, op weg naar Syrië. De emotie van Isra wordt heel erg duidelijk omschreven. Ze is bang, want Mo kan haar elk moment slaan. Er zijn schreeuwende mensen op straat en overal hoor je geweerschoten. Ik vond dit ontzettend spannend, omdat je echt snapte waarom ze zo bang is.

De stijl van de schrijfster vind ik heel fijn. Ze gebruikt geen moeilijke woorden, of uitgebreide zinnen. Haar zinnen zijn kort en duidelijk en haar taalgebruik is heel modern. Dat komt omdat het een boek is dat vooral uit het perspectief van jongeren onder de vijfentwintig jaar is geschreven. Zij zullen niet heel snel ouderwetse woorden gebruiken.

Over het algemeen vind ik het een goed boek. Er zit echt een moraal in en het gaat over de actualiteit in Nederland. Omdat het pas in 2015 is geschreven merk je dat het gaat over deze tijd. Ze hebben iPhones, ze betalen met de euro enzovoort. Ik vind dat fijn, omdat je je er zo goed in kunt verplaatsen. Ik vind wel dat het een heel langdradig verhaal is. Ongeveer driekwart van het hele boek gaat erover dat ze niet weten waarom Isra weg is. Pas in het laatste kwart komt er echt schot in het verhaal. Het is geen boek waar je lekker in door kunt lezen. En dat vind ik wel een heel belangrijk ding voor een boek. Ik zou dit boek ook niet aanraden aan andere jongeren die een boek willen lezen.


Laat zelf ook je stem horen. Tot 1 maart kun je op de website van de Jonge Jury stemmen op jouw favoriete boek(en).

De komende tijd zullen we nog meer recensies plaatsen van leerlingen van het CSG Augustinus over de leestips van de Jonge Jury. Alle recensies vind je bij het nieuws.