Nieuws

Jonge Jury: De leeskuur

21-02-2016

We zijn aangekomen bij de laatste recensies van de leerlingen van het CSG Augustinus. Zij doen mee aan de Jonge Jury en vandaag geeft Anica Kijewska haar mening over De doodskuur, het derde deel van De labyrintrenner van James Dashner.


De doodskuur gaat over Thomas die na het labyrint en de schroeiproeven helemaal klaar is met W.I.C.K.E.D.. Als W.I.C.K.E.D beweert dat het allemaal voorbij is, kan Thomas dat maar moeilijk geloven. Laat W.I.C.K.E.D de zoektocht naar de kuur zomaar vallen?

Het viel me op dat in het verhaal vooral vreemde, onbekende plekken voorkomen zoals in het eerste hoofdstuk. Daar bevindt de hoofdpersoon zich in een witte kamer waar alleen een toiletpot en een oud bureau staan. Later in het verhaal noemen ze wel een plaats, namelijk Denver. Vooral het WICKED-complex, daar waar de witte kamer zich bevindt, en Denver zijn belangrijke plaatsen in het verhaal.

Het verhaal is in hij/zij vorm geschreven, in personaal perspectief, maar er is geen alwetende verteller. Het perspectief zorgt ervoor dat je je eigenlijk niet zo goed kan inleven in de hoofdpersoon, maar zorgt er wel voor dat je je eigen blik op de situatie kan werpen.

Mijn favoriete fragment uit het boek is het moment waarop Thomas, Minho en Brenda langs Cranks moeten lopen door het Crankpaleis. De twee bewakers die met ze mee naar binnen gaan zijn nergens meer te bekennen en het lijkt alsof alle Cranks hun ogen op Thomas, Minho en Brenda hebben gericht. Ik vind het vooral een spannend stuk, de schrijver houdt de spanning er goed in.

Het boek bestaat vooral uit lange zinnen en makkelijke woorden. Er komen ook woorden in voor die de schrijver zelf heeft bedacht en die in het eerste boek zijn uitgelegd. Daarnaast bevat het verhaal veel levendige dialogen en beschrijvingen van de ruimtes.

Ik vond het boek leuk, want de karakters zijn heel menselijk, met zowel goede als slechte kanten. Het verhaal is makkelijk te volgen als je de eerste twee boeken hebt gelezen en er komen veel plottwisten in voor zodat het niet voorspelbaar wordt. Door de spanning is het moeilijk om te stoppen met lezen als je eenmaal aan het verhaal begonnen bent. De timing en plaatsen in het verhaal zijn precies goed, zodat het niet snel verveelt. Wel vind ik dat het boek beter zou zijn als het in de ik-vorm geschreven zou zijn.

Dit boek is zeker een aanrader voor fans van The Hunger Games en Divergent! Ik kan niet wachten tot de volgende serie van James Dasher uit komt.


Laat zelf ook je stem horen. Tot 1 maart kun je op de website van de Jonge Jury stemmen op jouw favoriete boek(en).

Morgen plaatsen we de laatste recensies van een leerling van het CSG Augustinus. Alle recensies vind je bij het nieuws.
Kijk bij de leestips van de Jonge Jury of in de groslijst om te ontdekken op welke boeken je kunt stemmen.