Interviews

Holly Smale kent veel feitjes

01-11-2015

De Engelse schrijfster Holly Smale schreef al vier delen van de succesvolle en grappige Geek Girl-serie, en werkt op dit moment aan het vijfde deel. Nicky de Boer praatte met Holly Smale tijdens haar bezoek aan Amsterdam over de geek Harriet, feiten en reizen.



Foto: Hannie van Herk
Geek Girl gaat over Harriet. Zij is een geek. Wat is dat en is het erg om een geek te zijn?
Je kunt op veel manieren een geek zijn, ik ben het zelf ook. Geeks zijn over het algemeen heel nieuwsgierig en willen steeds meer leren. Harriet wil vooral weten hoe alles in de wereld werkt en weet al een heleboel over de wereld, maar niet over mensen. In mijn boeken wil ik laten zien dat geeks interessante, aardige en unieke mensen zijn. Dus nee, het is absoluut niet erg om een geek te zijn.

Harriet werd per ongeluk ontdekt als model. Dat is jou ook overkomen. Beschijf je je eigen leven in Geek Girl?
Nee, de boeken zijn niet autobiografisch, maar ik gebruik mijn eigen ervaringen wel. Ik werd bijvoorbeeld net als Harriet ontdekt tijdens een reisje met school. De modewereld is alleen niet het belangrijkste in mijn boeken. Eigenlijk gaan ze vooral over hoe het voelt om een buitenstaander te zijn, iets dat ik zelf ook heb meegemaakt op school. De modewereld gebruik ik vooral om Harriet op een leuke en grappige manier uit haar comfortzone te halen.

Wat vind je het leukste aan Harriet?
Oh, ik hou van Harriet! Ze zou mijn jongere zusje of dochter kunnen zijn en lijkt eigenlijk best wel op mij. Ze is irritant en vervelend, maar ook aardig, zelfstandig en heel sterk . Ze heeft haar gebreken en een sterk temperament, maar ze is in essentie zo’n goed persoon. Maar de eigenschap die ik het meest waardeer is dat ze zo dapper is, ze geeft echt nooit op.

Wilbur is Harriets agent en een zeer bijzondere verschijning. Bestaat hij echt?
Wilbur is een beetje een mengeling van verschillende mensen die ik de laatste jaren heb ontmoet, waaronder een gekke jongen die ik leerde kennen in San Fransisco. Ik kwam er trouwens pas later achter dat hij ook eigenschappen van mijn moeder heeft. Zij noemde mij vroeger ‘Moo-cat’ en verzon steeds nieuwe bijnamen voor mij, net zoals Wilbur dat doet voor Harriet. Er is eigenlijk maar één personage die volledig lijkt op de persoon die mij heeft geïnspireerd voor dat personage en dat is Richard. Hij lijkt echt precies op mijn eigen vader.

Zijn al je personages gebaseerd op mensen die jij kent of hebt ontmoet?
Nee, heel veel personages zijn helemaal bedacht. Tobi is zo’n personages, hij stond niet eens in mijn lijstje met personages. Toen ik begon met schrijven over die ochtend in de bus was hij er gewoon ineens. Vanaf dat moment kon ik hem niet meer negeren. Veel lezers vragen mij wanneer het nu iets wordt tussen Harriet en Tobi, ze vinden het de perfecte match, maar dat gaat nooit gebeuren. Ik vind ze juist helemaal niet bij elkaar passen. Inmiddels realiseer ik me wel dat Tobi uiteindelijk ook een ‘happy end’ verdient.

Harriet kent ontzettend veel feitjes. Wat is jouw favoriete feitje?
Dat is dat je bij elke ademhaling die je doet een molecuul inademt dat ooit een deeltje van een dinosaurus is geweest. Ik vind het echt geweldig dat de natuur dingen zo recyclet en recyclet in de lucht. Er zit zoveel geschiedenis in de lucht, magisch toch?

Hoe kom je aan die feitjes? Ken je die allemaal uit je hoofd of gebruik je google non-stop?
Ik lees sowieso heel veel feitenboekjes, van die boekjes die je op de wc leest, weet je wel? En als ik dan interessante feiten tegen kom, onthoud ik ze en bedenk ik wanneer ik ze zou kunnen gebruiken. Harriet denkt in feiten, dus bij dingen die gebeuren of die ze tegen komt, kent ze een feitje. De andere manier is dat ik bij een situatie waarbij ik nog geen feitje ken ga zoeken op google. Als Harriet bijvoorbeeld helemaal doordraait, ga ik zoeken naar dingen of dieren die met doordraaien te maken kunnen hebben.

Harriet reist naar verschillende landen. Ben jij daar zelf ook geweest?
Ja, zeker! Ik heb namelijk twee passies, schrijven en reizen. Het voelt daardoor heel natuurlijk om Harriet ook naar verschillende plekken te laten reizen. Toen ik begon aan de Geek girl-serie werden de boeken in het dystopische- en het fantasy-genre populairder, zoals Twilight. Ik vond het leuker om in mijn boeken te laten zien wat er op onze eigen wereld nog te ontdekken valt. Ik zou trouwens nooit over plaatsen kunnen schrijven waar ik zelf nooit ben geweest. Het is niet zo dat ik mijn eigen ervaringen beschrijf in mijn boeken, maar je creëert wel een beeld van een bepaald land doordat je weet hoe het daar ruikt, eruit ziet en voelt. Die ervaring wil ik overbrengen.

Hoe voelt het als je boeken worden vertaald in een taal die je zelf niet spreekt?
Dat is fantastisch. Ik vertrouw daarin echt volledig op de vertalers, want vetalen is echt een kunst. Je kunt de tekst niet letterlijk vertalen, want dat gaat ten koste van de woordgrappen, uitspraken en betekenissen. Doordat mijn boeken in meerdere talen vertaald zijn, kan Harriet de hele wereld over reizen. Zelf ben ik nu in dertig landen geweest en Geek Girl is inmiddels in tien talen vertaald en in vierentwintig landen verschenen. Ik moet oppassen, want straks is Harriet in meer landen geweest dan ik!

Lees meer over Holly Smale of lees de leestip over Geek Girl.