Interviews

Sanne te Loo gaat op ontdekkingsreis

01-12-2015

Zeemeerminnen en grappige huizen tekent ze graag. Illustrator Sanne te Loo duikt in een andere wereld of onbekende cultuur, als ze een boek illustreert. Voor De duik ging ze twee weken naar Curaçao. Het boek won de Glazen Globe, een prijs voor het beste boek over een aardrijkskundig onderwerp.



Sjoerd Kuyper schreef De duik, een verhaal over Curaçao dat bestaat uit heel veel losse puzzelstukjes tekst. Jij maakte de illustraties. Hoe ging dat?
Er moesten veel plaatjes in, dat stond vanaf het begin vast. Ik wist niet veel over Curaçao en internet leverde me niet genoeg op. Ik moest met eigen ogen zien hoe het daar was en boekte een ticket. Ik ging twee weken naar Curaçao.
Toen ik aankwam schrok ik een beetje. Wat een klein eiland! Twee weken was veel te lang, wat moest ik hier al die tijd doen? In een half uurtje cross je met de auto het hele eiland over. Maar uiteindelijk bleek ik die twee weken heel hard nodig te hebben!

Omdat er ook veel geschiedenis in het boek zit, heb ik alle musea bezocht. Hoe zagen de mensen eruit in de tijd van de slavernij? Hoe zag Curaçao er toen uit? Sommige dingen bezocht ik twee keer, ik wilde me heel goed voorbereiden. Op de laatste dag van de reis ontdekte ik dat het nationaal archief om de hoek was. Daar heb ik heel veel foto’s bekeken en lang gepraat met iemand die veel van de geschiedenis afwist. Ik wilde dat mijn tekeningen van het verleden zo goed mogelijk klopten met de werkelijkheid.

Ik was niet meer te stuiten. Toen de tekeningen klaar waren, was ik een beetje in de rouw. Ik ben van Curaçao gaan houden. Nu was mijn zoektocht voorbij, nu moest ik het loslaten.

Je illustreert boeken van anderen, maar je maakt ook eigen prentenboeken. Je gaat zeker niet voor elk boek op reis?
Meestal speelt het zich niet op zo’n specifieke plek af. Soms kan ik zelf bedenken waar een verhaal zich afspeelt, omdat het uit het verhaal niet duidelijk wordt of omdat het mijn eigen verhaal is. Ik zoek veel afbeeldingen op, in boeken en op internet. Wat past erbij, waar heb ik zin in om te tekenen? Ik zoek naar een bepaalde kleur en sfeer en krijg zo enthousiasme en ideeën.
Soms speelt iets zich op een bestaande plek af, soms is het een fantasieplaats. In De schoenen van de zeemeermin heb ik allerlei elementen uit verschillend steden gecombineerd. Ik heb in mijn werkplaats een verzameling plaatjes van grappige huizen, in dit boek kon ik me daarop uitleven.
Een verhaal dat zich alleen in de klas afspeelt, vind ik saai om te illustreren. Telkens weer al die tafeltjes. Geef mij maar een sprookje, een andere tijd of een vreemde cultuur om te tekenen. Ik kan me enorm verwonderen over alles wat er op de wereld is. Als ik ergens helemaal in duik, geeft me dat een ontdekkingsreizigersgevoel. Een boek is eigenlijk ook een mini-ontdekkingsreis.

Bij het prentenboek De schoenen van de zeemeermin is ook een app. Heb je die zelf gemaakt?
Ja, dat was mijn eigen initiatief. Ik was benieuwd naar het verschil tussen het maken van een boek en een app. Het was geweldig om te doen. Ik kan de technische dingen niet zelf, dus ik zocht er mensen bij. Ik was degene die bedacht hoe de app eruit moest zien en anderen zorgden voor de bewegende delen, de geluidjes, de stem die vertelt en de muziek. Er moest een spelletje in, maar het verhaal was het belangrijkst. Aan een boek werk ik altijd alleen in mijn werkplaats, dit was heel anders, het was erg leuk om samen te werken. Alleen kost het veel tijd en geld om een app te maken, en de prijs is veel lager dan een boek. Dus voorlopig kan ik het niet nog eens doen.

Wat zou je heel graag nog willen maken?
Een boek over Suriname. Dat staat nog niet in de planning, maar dat is een droom van me. Een bijzonder land, waar wij als Nederland een speciale band mee hebben. Nu ga ik in mijn volgende boek eerst op ontdekkingsreis naar Antwerpen, dat vind ik ook heel leuk. Zo dichtbij, maar toch echt buitenland.

Lees meer over Sanne te Loo. Doe ook mee met de Kennisquiz en win een boek!