Markus Zukas is opgegroeid als jongste in een gezin met vier kinderen. Zijn moeder kwam uit Duitsland en van haar hoorde hij veel verhalen over de Tweede Wereldoorlog. Die inspireerden hem tot het schrijven van De boekendief. Het is 1939: Liesel (10) is met haar moeder en broertje op weg naar een pleeggezin. Onderweg overlijdt de kleine jongen, of beter gezegd, komt de Dood het kind halen, want het is de Dood die dit onthutsende verhaal vertelt. Liesel steelt op die dag haar eerste boek: Het doodgravershandboek. Aan de hand van dit boek leert haar pleegvader het meisje lezen. Liesel hoort nooit meer iets van haar eigen moeder en schikt zich in haar lot. Het verhaal is opgebouwd uit elf delen en wordt regelmatig onderbroken door kleine intermezzo´s waarin meer verteld wordt over de hoofdpersonen of over de Dood zelf. Het biedt een blik in het dagelijks leven in een armoedige wijk in een Duits provinciestadje. Het is ook een verhaal over lezen en de kracht van verhalen.
Zusak debuteerde in 1999 met The Underdog (De underdog). Het is het eerste deel in een reeks van drie over de sympathieke loser Cameron Wolfe. Hij vertelt op onderkoeld humoristische toon over zijn leven, zijn familie, zijn enige ex-vriend en zijn onmogelijke verliefdheid op een meisje uit betere kringen. Vanwege zijn afkomst uit een achterstandsbuurt beschouwt hij zichzelf als een natuurlijke verliezer, een underdog. In het tweede deel, De vechter (2004) lijkt het Cameron beter te gaan: samen met zijn broer doet hij mee aan een bokswedstrijd waarmee veel geld verdiend kan worden. Het derde deel, When dogs cry, is (nog) niet in het Nederlands vertaald.
Met alle verhalen was hij erg succesvol. Hij won zowel in zijn geboorteland Australië als in andere landen belangrijke literaire prijzen.

2003 De underdog (Sjaloom)
2004 De vechter (Sjaloom)
2007 De boekendief (The House of Books)

2008 Zilveren Zoen voor De boekendief