Helen Vreeswijk
Helen Vreeswijk werkte heel lang bij de politie. Geen wonder dat haar jeugdboeken allemaal politieromans zijn. Het zijn spannende boeken waarin jongeren te maken krijgen met misdaad - als slachtoffer, maar ook soms als dader. In haar boeken waarschuwt de schrijfster voor de gevaren van bijvoorbeeld loverboys, internet of de verkrachtingsdrug GHB.
| Geboren: | 1 maart 1961 te Den Haag | |
| Werk: | Ze werkte bij de Centrale Recherche Informatiedienst (CRI) als vingerafdrukdeskundige en bij Bureau Halt. Daarna werkte ze tot 1 januari 2010 bij de recherche in Tiel. | |
| Thuis: | Vreeswijk is getrouwd en heeft twee dochters. Ze woont in Kerk-Avezaath, in Gelderland. | |
| Eerste boek: | Het geheim van Brute Han (2001) | |
| Bijzonderheden: | Haar inspiratie haalt ze uit haar werk bij de politie: ´Elke dag maakte ik wel iets spannends mee en dat verwerk ik in mijn verhalen.´ | |
| Ooit gezegd: | "Een verhaal schrijven over een jongen die een meisje ontmoet en dat is het dan, dat is niks voor mij. Ik wil graag meer spanning en actie." |
Boeken van Helen Vreeswijk
Over het werk van Helen Vreeswijk
Als kind had Helen Vreeswijk twee toekomstdromen: bij de politie werken en schrijfster worden. "Dat laatste gaat nooit lukken, dacht ik, omdat ik dyslectisch was."
Op haar zeventiende kwam ze wel bij de politie terecht: ze ging werken bij de Centrale Recherche Informatiedienst (CRI), waar ze werd opgeleid tot vingerafdrukkendeskundige. Hier schreef ze een keer iets voor de kinderpagina van het personeelsblad en dat smaakte naar meer.
Ze besloot haar ervaringen bij de politie in verhalen te verwerken. Aanvankelijk schreef ze verhalen voor kinderen van 10/11 jaar, maar was daar niet meteen succesvol mee. Haar doorbraak kwam in 2004 met Loverboys, dat enthousiast werd ontvangen. De misdaadverhalen zijn gebaseerd op waar gebeurde verhalen over onder meer ontvoeringen, jeugdbendes, sektes, loverboys en drugs. Vreeswijk hoopt jongeren bewust te maken van en te waarschuwen voor de gevaren van de hedendaagse maatschappij.
Sinds 2010 is ze fulltime schrijfster. "Bij de politie heb je geen baan van negen tot vijf, dat werd steeds lastiger te combineren met mijn schrijverschap. Gelukkig heb ik door de jaren genoeg meegemaakt in mijn politiewerk om nog veel verhalen te kunnen schrijven."
Op haar zeventiende kwam ze wel bij de politie terecht: ze ging werken bij de Centrale Recherche Informatiedienst (CRI), waar ze werd opgeleid tot vingerafdrukkendeskundige. Hier schreef ze een keer iets voor de kinderpagina van het personeelsblad en dat smaakte naar meer.
Ze besloot haar ervaringen bij de politie in verhalen te verwerken. Aanvankelijk schreef ze verhalen voor kinderen van 10/11 jaar, maar was daar niet meteen succesvol mee. Haar doorbraak kwam in 2004 met Loverboys, dat enthousiast werd ontvangen. De misdaadverhalen zijn gebaseerd op waar gebeurde verhalen over onder meer ontvoeringen, jeugdbendes, sektes, loverboys en drugs. Vreeswijk hoopt jongeren bewust te maken van en te waarschuwen voor de gevaren van de hedendaagse maatschappij.
Sinds 2010 is ze fulltime schrijfster. "Bij de politie heb je geen baan van negen tot vijf, dat werd steeds lastiger te combineren met mijn schrijverschap. Gelukkig heb ik door de jaren genoeg meegemaakt in mijn politiewerk om nog veel verhalen te kunnen schrijven."
Verder zoeken
Lexicon van de jeugdliteratuur (Martinus Nijhoff)
Suggesties
Auteur van de Maand op Jeugdboekenplein.
Bibliografie selectie
2004 Loverboys (Manteau)
2006 De stalker (Manteau)
2007 Overdosis (Manteau)
2007 Chatroom (Manteau)
2008 Eerwraak (Manteau)
2009 Ontvoerd (Manteau)
2010 Over the edge (Manteau, samen met Dirk Bracke)
2006 De stalker (Manteau)
2007 Overdosis (Manteau)
2007 Chatroom (Manteau)
2008 Eerwraak (Manteau)
2009 Ontvoerd (Manteau)
2010 Over the edge (Manteau, samen met Dirk Bracke)
Bekroningen
2009 Tip van de Jonge Jury voor Chatroom
Websites over Helen Vreeswijk