LEESPLUIM VAN DE MAAND

JANUARI 2007

Pareltjespap is pap voor prinsessen, tekst Imme Dros, illustraties Harrie Geelen (Querido)

Dunne pap, dikke pap, pap met klontjes, voor Ella geen probleem. Ze eet haar bord netjes leeg. Maar pap met floddertjes, dat wordt bedenkelijker en mama die al een papdrama ziet aankomen, bedenkt snel dat het pareltjespap is. Alleen die naam al doet wonderen: pareltjespap. Dat klinkt zo duur, dat moet wel pap voor prinsessen zijn, fantaseert Ella.
Natuurlijk krijgt vriendin Lucy over die bijzondere pap te horen, de pap die smaakt naar ijs met jam en chocola en drop. Ja, je moet wat bedenken. En ja, Lucy mag best een keer pareltjespap komen eten, en Floor ook. Maar er komt geen pareltjespap meer op tafel. Te duur, denkt Ella en ze biedt mama haar spaarpot aan om die dure pap te kunnen kopen. Dan moet mama wel met de prozaïsche waarheid voor de dag komen. Pareltjespap bestaat niet, het is eigenlijk mislukte pap van geschifte melk. Daarna zou het verhaal uit zijn als niet Lucy en Floor bleven zeuren over wanneer ze nou die pareltjespap mogen komen eten. Ella mag dan opgeschept hebben tegen haar vriendinnen, mama is toch ook schuldig aan de ontstane situatie.Weer toont mama zich inventief. Ze gaan nu echte pareltjespap maken: ijs, jam, chocola en drop gemengd door griesmeelpap. Zo kunnen de drie meisjes, pardon, de drie prinsessen smullen van de enige echte pareltjespap.
De korte, heldere en goed voorleesbare teksten vormen samen met de illustraties de charme van dit prentenboek. Het begint al meteen op de schutbladen met een serie beschilderde borden. U moet zelf maar ontdekken hoe die in het verhaal passen. Vervolgens zijn er de kostelijke schilderijtjes die de wisselende stemmingen van Ella laten zien: vrolijk, hangerig, aandachtig, geschrokken, opgetogen, teleurgesteld. Met als vorstelijke bekroning de drie prinsessen aan de pareltjespap.