LEESPLUIM VAN DE MAAND

MAART 2007

Prinses Arabella is jarig, tekst en illustraties Mylo Freeman (De Eenhoorn)

Rolschaatsen bezet met robijnen, een gouden fiets, een knuffelmuis, een hobbelzebra, een theeservies, een poppenwagen? Nee, prinses Arabella wil iets anders voor haar verjaardag: een olifant. Haar moeder de koningin krijgt bijna een flauwte als ze deze wens hoort en haar vader de koning vraagt zich af wie dat beest zal uitlaten. De houding van Arabella maakt duidelijk dat ze haar wens niet zal opgeven. Ze staat daar heel gedecideerd met de handen in de zij. Even later zien we op een hilarische illustratie drie lakeien met een vlindernet op jacht naar een olifant. En zo staat er op haar verjaardag een olifant met een feestelijke strik in haar staart voor Arabella klaar. Maar van gezellig samen spelen komt niets terecht. De olifant blijft staan waar ze staat en begint ook nog dikke tranen te huilen. Er zit voor Arabella niets anders op dan haar cadeau terug te brengen. Dan blijkt ook waarom de olifant zo verdrietig was. Een klein olifantje komt haar blij tegemoet. Mama is weer terug en heeft ook nog een cadeau meegebracht: een echt prinsesje, net wat ze wilde hebben. En dan zien we op het schutblad nog net de lange snuit van de olifant die het verhaaltje uitblaast.
Net als je bij het lezen denkt: wat een verwend nest, die Arabella, raak je vertederd door haar royale gebaar de olifant terug te brengen. Maar bij de onverwachte wending waarbij Arabella in de positie van cadeau terecht komt, valt enig leedvermaak niet te onderdrukken.
De elegante koningin, de koning op pantoffels, het hondje dat trouwhartig door het verhaal loopt, de talloze draperieën met ruitjesmotief: effectieve illustraties in hun krachtige eenvoud.
Misschien vinden kinderen het spannend te bedenken hoe het verhaal verder zou kunnen gaan. Een vervolg dat én Arabella én de olifanten gelukkig zal maken.