|
LEESPLUIM VAN DE MAAND OKTOBER 2007 , tekst Michelle Knudsen, illustraties Kevin Hawkes (Gottmer)
In biologieboeken zul je er niets over vinden. Daarom is
het maar goed dat er prentenboeken zijn. Nu weten we tenminste dat
leeuwen van voorlezen houden. Puur toeval dat een echte grote leeuw op
een dag de bibliotheek binnenliep, wat langs de boeken snuffelde en in
slaap viel in de voorleeshoek. En toen het voorleesuurtje begon met
aandacht luisterde. De leeuw genoot er zo van dat hij na afloop nog meer
wilde en dat door luid gebrul te kennen gaf. Dat kwam hem op een standje
van de bibliothecaresse, mejuffrouw Slingelandt te staan. Een leeuw in
de bieb is tot daaraan toe, maar regels zijn regels: niet brullen in de
bieb! Vanaf dat moment is de leeuw een vertrouwde dagelijkse bezoeker,
die zich nuttig maakt met afstoffen van boeken, likken van enveloppen
voor mejuffrouw Slingelandt, kinderen bij hoge boekenplanken helpen en
natuurlijk naar het voorlezen luistert. Alleen meneer Van Puffelen van
de uitleenbalie heeft het niet zo op de leeuw. Als dan ook op een dag de
leeuw naar hem toekomt om hem duidelijk te maken dat mejuffrouw
Slingelandt een lelijke val heeft gemaakt, doet hij of hij hem niet
ziet. Met een vreselijke brul trekt de leeuw ten slotte de aandacht en
loopt vervolgens de bieb uit. Hij beseft dat hij zich niet aan de regels
heeft gehouden. De volgende dag, de dag daarna en de dag daarna; geen
leeuw in de bieb. De stemming is bedrukt en Van Puffelen voelt dat hij
iets moet doen. Gelukkig vindt hij de leeuw en zegt hem dat de regels
veranderd zijn: verboden te brullen tenzij... Want soms is er een goede
reden om je niet aan de regels te houden. |