|
LEESPLUIM VAN DE MAAND APRIL 2009 Welterusten sterren, tekst Anu Stohner, illustraties Henrike Wilson (Lemniscaat)
In de kinderwereld zijn beren meestal dieren met een
grote aaibaarheidsfactor. Zo kennen we ze in prentenboeken en als
knuffel onderhouden ze een hechte band met het kind. Maar Bruno is geen
knuffel, hij is een jonge beer van vlees en bloed. Overdag altijd
haantje-de-voorste, maar ’s avonds wordt hij ineens heeeel langzaam. Hoe
langzaam staat suggestief weergegeven op de illustratie van Bruno die de
trap op loopt. Het moment van slapengaan moet zo lang mogelijk worden
uitgesteld. Als hij dan eenmaal in bed ligt moet er eerst nog het
Welterustenspel gespeeld worden, een spel met rijmen en een vaste
rolverdeling voor Bruno en zijn ouders. Bruno begint bijvoorbeeld met
‘Welterusten aap’ en dan luidt het antwoord, van mama in dit geval: ‘dag
giraf, val maar lekker in slaap’. En zo wenst Bruno konijn, kangoeroe,
uil en vos welterusten en zijn ouders maken het rijmpje compleet. Het
luistert nauw, want als papa ‘welterusten soep, we eten je op’ laat
rijmen op ‘pop’ wordt dat door Bruno afgekeurd. Mama moet eraan te pas
komen om de zaak weer recht te breien. Zo gaat het nog een tijdje door,
Bruno’s ogen worden steeds zwaarder. Tot ‘welterusten licht’, na het
antwoord ‘ik doe je uit en de deur gaat dicht’ valt hij in slaap. |