LEESPLUIM VAN DE MAAND

FEBRUARI 2010

Grauw!, tekst Barbara Joosse, illustraties Jan Jutte (Querido)

Ze vallen direct op bij het doorbladeren, de vele illustraties over twee pagina’s. Op al die grote – maar ook op de kleinere – een jongetje. En steeds heeft hij dezelfde afmeting, zo’n vijf centimeter. Klein in vergelijking met zijn omgeving. Maar daardoor, zo zal in de loop van het verhaal blijken, wordt nog eens extra benadrukt dat we met een dapper jongetje te maken hebben. Milan is zijn naam.
Op een stikdonkere avond komen er enge geluiden uit het bos. Gevaar! Wat kan hij doen? Een fort bouwen van takken, touw en slagroomtaart. Maar dan komt zijn moeder binnen – van wie we alleen maar de schaduw zien – en zij stopt hem met een nachtzoen in bed. Dan beginnen de geluiden weer. Stel je voor dat er bosbeesten zijn die zijn mama komen opeten. Ineens weet hij wat te doen. Inmiddels heeft het gevaar gestalte gekregen: een grote beer met een lapje voor zijn linkeroog (lijkt hij niet sprekend op Milans knuffelbeer?). Milan graaft een diepe valkuil en ja, de beer valt erin. Maar als die hongerige beer eruit zou kruipen, dan… De beer moet eten krijgen en Milan voorziet hem rijkelijk van bessen en vis. Volgegeten valt de beer in slaap en Milan kan met een gerust hart in zijn eigen bed kruipen. Einde van een nachtelijk avontuur, van een nare droom met een goede afloop.
De illustrator Jan Jutte heeft op magistrale wijze de fantasieën van Milan in beeld gebracht. In klare lijnen en heldere kleuren ontrolt zich de nachtelijke dreiging van hoge bomen, lianen en reusachtige bladeren. En daarin Milan die de gevaren onversaagd tegemoet treedt en overwint.
Een verhaal dat kinderen de gelegenheid biedt om net als Milan tegen enge beesten in nachtelijke bossen op te treden. En om net als Milan na afloop over zichzelf te kunnen zeggen: ‘een slim jongetje, een dapper jongetje’, of meisje.