Ze laten je binnen, je doodt ze snel en efficiënt. Je had geen betere plaats kunnen uitzoeken. Voor het merendeel wonen hier bejaarden. Je stuit op twee vrouwen die beneden de vijftig zijn. De ene is een verpleegster, de andere is een arts buiten dienst. Het naambordje van de arts is met droogbloemen omlijst en haar deur is de enige die na één keer bellen opengaat.
Een dorp, achtendertig huizen, negenenvijftig bewoners.
Je laat geen levende ziel achter.

In deze tweede thriller van de Kroatische schrijver Zoran Drvenkar waart een anonieme reiziger rond. Eens in de zoveel jaar slaat hij toe en stapt hij binnen om met koele hand iedereen te doden. Niemand weet wie hij is en wat zijn motieven zijn.

Ondertussen werken de vijf vriendinnen Flappie, Stinko, Nessi, Taja en Rute zich stevig in de nesten. Hun leventje was toch al lichtelijk chaotische, met verliefdheden, drank en ongewenste zwangerschap. Maar nu Taja´s vader dood is en zij vijf kilo heroïne heeft gejat van haar criminele oom, staan de zaken er bepaald slecht voor. De vijf slaan met de heroïne op de vlucht. Maar dat laat de oom niet op zich zitten.
Eens zullen de paden van de vijf vriendinnen, de oom en de reiziger elkaar kruisen. 

In Jij (De Arbeiderspers) kruipt de schrijver beurtelings in ieders hoofd. Hij beschrijft de gedachten en gebeurtenissen vanuit een jij-perspectief. Alsof hij - en de lezer met hem - de hoofdpersonen van een afstandje staat te observeren. Dat voert de spanning goed op. Het contrast tussen vijf onwetende meisjes en twee keiharde killers doet de rest. 

Eerder schreef Zoran Drvenkar jeugdboeken. In 2010 verscheen zijn eerste thriller, Sorry, over vier vrienden die een lucratief handeltje hebben in het maken vanb excuses namens anderen. Totdat ze als klant een moordenaar krijgen. Dit boek wordt binnenkort verfilmd.

Meer thrillers lezen? Kijk voor tips in onze themalijst Spanning en avontuur.