Vriend,

Op elk moment in ons bestaan dat je een munt
opgooide, strootjes trok of een aftelrijmpje deed,
had alles anders kunnen gaan. Ik wil niet zeggen
dat we het toernooi dan wél hadden gewonnen,
of dat we nog steeds door het bos zouden zwerven.
Ik weet alleen maar zeker dat er ook een wereld is
waarin ik een beker vasthoud, een bos waaruit we
nooit zijn teruggekeerd, een schoolplein waarop
het meisje míj kuste en bleef - een leven waarin
we broers zijn. Een ziekenhuis waar jij genas.

Elke stap die je zet, geef je richting aan je leven. Als je linksaf gaat, weet je niet wat er rechts gebeurt. Als je A kiest, is B voor iemand anders.

Maar stel je eens voor, vraagt de dichter je hier, dat je andere keuzes had gemaakt. Of dat het lot anders over je beslist had. Dat je geen kop, maar munt had gegooid. Of aan het langste strootje had getrokken. Wie weet hoe de wereld er dan had uitgezien! 

Wat in werkelijkheid niet is gebeurd - het toernooi winnen, je vriend die bleef leven - kan in je verbeelding wel. En dus droomt de dichter zich een fijnere versie van gebeurtenissen in zijn leven. 

Meer gedichten uit de bundel Ademhalen onder de maan (Podium) van Ingmar Heytze gaan over de mogelijkheden en onmogelijkheden van je leven. Soms biedt dat lucht - alles kan anders - soms leidt dat tot weemoed - wat is gebeurd, kan niet meer anders. 

Klik hier om Ademhalen onder de maan aan te vragen bij de bibliotheek.