Leestips

Leestip: De hemel kan wachten

16 augustus 2017

Belle is geopereerd en ligt na twee maanden nog steeds in het ziekenhuis. Het is dus niet vreemd dat ze af en toe flink chagrijnig is. In haar schrijfschrift schrijft ze over de dingen die ze meemaakt.

‘Ben je boos?’ vraagt dokter Stuiver.
Ik knik.
‘Op wie?’
Wat een stomme vraag. Op iedereen natuurlijk. En op het ziek zijn.
‘Op jezelf?’
Nee, dat niet. Of soms. Maar ik kan er niks aan doen dat ik ziek ben. Dat weet ik heus wel. Dus ben ik alleen boos op mezelf als ik medelijden met mezelf heb. Want medelijden is stom.  


Na de operatie zou het iedere dag een beetje beter moeten gaan. Maar Belle voelt zich niet beter, eerder slechter. Ze is moe en vaak misselijk. Haar moeder komt iedere dag naar het ziekenhuis. Haar vader komt soms en dan zorgt haar moeder dat ze er even niet is. En haar vriendinnen Mek en Brie komen soms langs, maar eigenlijk vindt Belle dat vooral irritant. Gelukkig zijn haar opa en oma er ook nog, zij zijn de liefste opa en oma van de hele wereld en weten precies wat ze moeten zeggen of doen.

Na al die tijd is Belle het behoorlijk zat in het ziekenhuis. Ze wordt chagrijnig en doet gemeen tegen de meeste mensen die ze spreekt. Over haar belevenissen schrijft ze in haar schrijfschrift. Ze vertelt over wie er langs is geweest, wat er is gebeurd, waarover ze nadenkt en deelt herinneringen.

De hemel kan wachten
(Leopold) is geschreven door Gideon Samson. In 2009 verscheen dit boek voor het eerst onder de titel Ziek. Het verhaal werd bekroond met een Zilveren Griffel. Dit verhaal over een meisje dat het ziek zijn zat is en hierover schrijft in haar schrift wordt nu in een opnieuw uitgebracht omdat de Gideon Samson tien jaar schrijver is.