Leestips

Leestip: Het alfabet van Candice Phee

20 september 2017

Candice wil het beste voor iedereen, maar ze is tegelijkertijd nogal onhandig én heeft dat zelf niet door. Ze is alles behalve een gewoon meisje. Dat blijkt ook uit de manier waarop ze de schoolopdracht voor een ABC uitvoert.

‘Ja, kop dicht, Bea,’ zei ze, al had ik niets gezegd.
Veel meiden (en jongens) noemen me Bea. Het is hun fonetische weergave van B.A., dat voor ‘bijzondere aandacht’ staat. Sommige mensen denken dat ik een leerstoornis heb, maar daar vergissen ze zich in. Ik heb Jen eens een briefje geschreven waarin ik zei dat iedereen aandacht nodig heeft, zodat haar belediging (want zo had ze het bedoeld) nergens op sloeg.


Candice Phee denkt overal over na, neemt veel dingen net iets te letterlijk op en vindt daarnaast regelmatig dat ze iets beter weet. Zo ook met deze opdracht voor school, waarvoor ze een verslag moeten schrijven. Candice en haar klasgenoten moeten bij elke letter van het alfabet een alinea over zichtzelf schrijven, in totaal zesentwintig alinea’s dus. Maar Candice zou Candice niet zijn als ze dat niet net even anders aan zou pakken.

Eén alinea per letter is volgens Candice niet genoeg als ze het echt goed zou willen doen. Want het gaat niet alleen over haar, maar ook over haar moeder, vader, dode zusje, penvriendin Deniëlle, rijke oom Brian, Aardvark-Vis en Douglas Benson uit een Andere Dimensie. Want deze mensen spelen ook een rol in haar leven. En dan is één alinea per letter echt niet genoeg.

Het alfabet van Candice Phee (Lemniscaat) van Barry Jonsberg geeft je een bijzonder kijkje in het leven van Candice. Haar eigenzinnige kijk op het leven, waarbij ze zich van niemand echt iets aantrekt is verfrissend, ze is zichzelf.