Interviews

Interview: Cis Meijer over haar demonen

01-02-2017

Haar jeugdthriller Moordspel speelt zich af in de Ardennen. Waarom koos Cis Meijer voor deze locatie? En waarom voor een moordspel? In een gesprek met Nicky de Boer vertelt de schrijfster over hoe haar boek ontstond en op welke manier ze gebruik maakt van haar eigen ervaringen.



Moordspel speelt zich af in de Ardennen. Het is niet echt goede reclame voor de locatie door alle gruwelen in je boek…
Weet je dat ik daar nooit over heb nagedacht? Voor mijn verhalen vind ik de locatie erg belangrijk, dus ik zoek iedere keer naar de locatie die het best bij het verhaal past.

Waarom sprak juist deze locatie je aan voor zo’n spannende trip met scholieren?
Dat komt door de sfeer van het bos. Duister en unheimisch. Je hebt er moerassige plekken, open velden, het kan er ontzettend mistig zijn en het is best tricky als je daar in je eentje op pad gaat. Toen ik hoorde dat een school uit Den Haag op werkweek ging naar de Ardennen, heb ik gevraagd of ik mee mocht. Op die manier kon ik observeren hoe het gaat tijdens een werkweek, hoe de jongeren met elkaar omgaan en hoe ik de omgeving het beste kon beschrijven.

En dan besluit je de leerlingen een moordspel te laten spelen.
Dat komt omdat je dat spel in mijn woonplaats Amsterdam op veel locaties kunt spelen. Ik vind het een super leuk en spannend spel! Dat idee ging eigenlijk heel goed samen met een idee dat ik al eerder had door het programma ‘Wie is de Mol’. Ik vind het een geweldig spel en over zoiets wilde ik wel eens schrijven. Die twee dingen gingen eigenlijk naadloos in elkaar over. Het uitvoeren van de opdrachten op verschillende locaties uit ‘Wie is de Mol’ combineerde ik met het moordspel. Zo hoefde ik mijn verhaal niet in een kleine ruimte af te laten spelen, want dat gaf me een veel te claustrofobisch gevoel.

Je boek heeft een bijzondere vormgeving, want sommige pagina’s staan op hun kop. Was dit jouw idee?

Nee, dat stelde mijn uitgeverij voor. Ik vind het echt geniaal, maar vond het ook wel spannend om mijn boek zo uit te geven. Ik vroeg me af of mijn lezers het niet vervelend zouden vinden om het boek op z’n kop te moeten draaien om verder te lezen. Maar het is wel vernieuwend, ik heb zelf nog nooit een ander boek gezien dat dit ook had. Dat maakt het echt uniek. Het pakt ook heel leuk uit als ik een stukje voorlees tijdens een schoolbezoek. Ik draai het boek om zodra ik de proloog voorlees. De leerlingen zijn dan heel verbaasd dat ik zo verder ga, ‘Huh, op z’n kop?’, hoor ik dan. Als leerlingen dat zeggen, vragen ze erna waarom de bladzijden op z´n kop staan. Dan leg ik uit dat het een plothint is. Als ze het boek gelezen hebben zullen ze de hint snappen.

Over scholen gesproken, volgens mij kent iedere scholier wel een docent zoals meneer De Beuker. Heeft iemand model gestaan voor dit personage?
Op mijn school had ik zo’n docent. Ik durf niet te zeggen of het een man of een vrouw is, maar wel dat iedereen altijd erg bang voor hem of haar was. Docenten staan voor de klas, hebben gezag en kunnen dat op een verkeerde manier gebruiken. Dat gebeurde bij mij op school ook. Wat ik heel grappig vind om te merken, is dat het echt zo is dat bijna iedere school zo’n docent heeft. Als ik op scholenbezoek ga, zeggen de docenten meestal dat het daar niet zo is, waarna de leerlingen protesteren. Er is altijd wel een docent die de dingen net even anders doet dan de rest van de docenten.

Is Moordspel een manier om het die docent betaald te zetten?
Nou, nee. Dat zeker niet. Die ervaringen zijn vooral heel handig om uit te putten voor inspiratie, maar ik probeer niemand terug te pakken. In mijn jeugd heb ik, net als veel andere jongeren, ook wel wat vervelende dingen meegemaakt. Dat zijn een soort demonen, maar ik probeer ze op een positieve manier te gebruiken. Door die ervaringen weet ik hoe het is en kan ik me goed verplaatsen in zo’n situatie. Het is dan veel makkelijker om ergens over te schrijven.

Tot slot: op je website staat een foto uit mei 2016 met de tekst ‘Research in Berlijn’. Mogen wij daar al iets meer over weten?
Mijn nieuwe jeugdthriller komt net na de zomervakantie uit en gaat over groepsdruk en zinloos geweld. De hoofdpersoon is een meisje dat aan kickboksen doet en in Berlijn zitten veel kickboksscholen. Daarom zocht ik in die stad naar een geschikte locatie voor mijn verhaal, maar helaas, ik kon het daar niet vinden. Na mijn bezoek aan Berlijn ging ik op zoek naar een andere stad die een rauwe, ruige uitstraling heeft. Die vond ik gewoon in Nederland, want Rotterdam bleek de perfecte stad te zijn.

Lees meer over Cis Meijer.