Leestips

Leestip: Lampje

10 mei 2017

Lampje woont met haar vader in de vuurtoren. Omdat hij een slecht been heeft, klimt zij elke avond de eenenzestig treden op om het vuur in de lamp aan te steken. Maar op een dag zijn de lucifers op.

Ze is niet zo goed in dingen onthouden. Dat er nieuwe lucifers moeten komen, vergeet ze ook steeds. In het hele huis is geen lucifer meer te vinden. Die avond gaat ze door de storm naar de winkel. De lamp van de vuurtoren móet aan, anders varen de schepen op de kust.
Maar de storm is te erg. Het pad van het dorp naar de vuurtoren is helemaal ondergelopen, Lampje wordt weggeblazen, meegezogen door het water.

De volgende ochtend spoelt ze aan. De lucifers zijn weg. Ze was te laat. De vuurtoren is de hele nacht niet aan geweest. Op het strand vinden ze het wrak van een schip.

Ze kijkt naar haar handen op de reling, naar het kapotte schip. Zouden er matrozen verdronken zijn?

´Nou, heb je het onthouden?´
´Ja, papa.´
´Vertel het me dan nog een keer.´
´Eh... mijn vader heeft, eh... de lens, want die was kapot en het lukte pas eh...´
´´s Ochtends.´
´´s Ochtends. Maar toen was het te laat.´
´Nou, zo moet het maar.´ Haar vaders hand knijpt nog steeds in Lampjes schouder, het doet best wel pijn maar ze zegt er niks van. Ze hoopt eigenlijk dat hij daar eigenlijk mee wil zeggen dat hij blij is dat ze niet verdronken is en weer veilig thuis. En dat het niet geeft dat ze wel eens wat vergeet.


Lampjes vader krijgt de schuld van het gestrande schip. Hij moest voor licht zorgen. Hij was dronken. Lampje wordt bij hem weggehaald en naar het zwarte huis gestuurd. Het huis van de Admiraal. En daar woont ook een monster...

Lampje is geschreven door Annet Schaap. Je kent haar vast als illustrator, dit is haar debuut als schrijver. Een dik boek met een avontuurlijk en een beetje magisch verhaal.