LEESPLUIM VAN DE MAAND

OKTOBER 2007

Niet brullen in de bieb!, tekst Michelle Knudsen, illustraties Kevin Hawkes (Gottmer)

In biologieboeken zul je er niets over vinden. Daarom is het maar goed dat er prentenboeken zijn. Nu weten we tenminste dat leeuwen van voorlezen houden. Puur toeval dat een echte grote leeuw op een dag de bibliotheek binnenliep, wat langs de boeken snuffelde en in slaap viel in de voorleeshoek. En toen het voorleesuurtje begon met aandacht luisterde. De leeuw genoot er zo van dat hij na afloop nog meer wilde en dat door luid gebrul te kennen gaf. Dat kwam hem op een standje van de bibliothecaresse, mejuffrouw Slingelandt te staan. Een leeuw in de bieb is tot daaraan toe, maar regels zijn regels: niet brullen in de bieb! Vanaf dat moment is de leeuw een vertrouwde dagelijkse bezoeker, die zich nuttig maakt met afstoffen van boeken, likken van enveloppen voor mejuffrouw Slingelandt, kinderen bij hoge boekenplanken helpen en natuurlijk naar het voorlezen luistert. Alleen meneer Van Puffelen van de uitleenbalie heeft het niet zo op de leeuw. Als dan ook op een dag de leeuw naar hem toekomt om hem duidelijk te maken dat mejuffrouw Slingelandt een lelijke val heeft gemaakt, doet hij of hij hem niet ziet. Met een vreselijke brul trekt de leeuw ten slotte de aandacht en loopt vervolgens de bieb uit. Hij beseft dat hij zich niet aan de regels heeft gehouden. De volgende dag, de dag daarna en de dag daarna; geen leeuw in de bieb. De stemming is bedrukt en Van Puffelen voelt dat hij iets moet doen. Gelukkig vindt hij de leeuw en zegt hem dat de regels veranderd zijn: verboden te brullen tenzij... Want soms is er een goede reden om je niet aan de regels te houden.
Het is even wennen, maar het is best gezellig, een leeuw in de bieb. Zo’n leeuw waar de kinderen lekker tegenaan kunnen zitten. De warmte straalt van de tekeningen af. Het is ook een genoegen om de verschillende gelaatsuitdrukkingen van de leeuw en de kinderen te beschouwen; een verhaal op zichzelf. En de moraal is mooi meegenomen.