LEESPLUIM VAN DE MAAND

MAART 2008

Olivia, tekst en illustraties Ian Falconer (Rubinstein)

Een stevige kartonnen kaft, bijna vierkant, typerend voor de serie, een gouden rugbandje. Een Gouden Boekje dus. Al meer dan een halve eeuw een begrip in de wereld van het kinderboek. Met onvergetelijke titels als Sloffie Sleepboot, De gele taxi en de Vijf brandweermannetjes. En nu dan Olivia. Een gedecideerd biggetje dat in haar doen en laten sterk doet denken aan een kleutermeisje. Met alle hebbelijkheden die daarbij horen. Zoals bijvoorbeeld het eindeloze getut bij het aankleden. Zeventien kostelijke miniatuurportretjes laten Olivia zien terwijl ze daarmee bezig is. Ze is ambitieus en niet zo’n beetje ook. Een zandkasteel bouwen op het strand, bij Olivia wordt het een metershoog replica van een wolkenkrabber. Bekijkt ze in het museum een schilderij van Degas met dansende ballerina’s, dan ziet ze zichzelf al optreden in een glansrol. Op een abstract schilderij van Pollock is haar reactie: ‘Dat kan ik ook’ en vervolgens voorziet ze thuis de kamer van een wild lijnenspel. En dan hebben we het nog niet eens gehad over de gewone spelletjes en bezigheden waar niet alleen Olivia zelf, maar ook haar omgeving nu en dan doodmoe van wordt. Maar zonder problemen naar bed gaan en meteen in slaap vallen… Nee, eerst moet er onderhandeld worden over hoeveel boekjes mama moet voorlezen. Niettemin, een hartverwarmend ogenblik van intimiteit. Olivia mag dan een biggetje zijn, kinderen en ouders zullen er veel in herkennen. De illustraties bewegen zich speels over de pagina’s in een beperkt, maar effectief kleurenpalet: grijs, rose, en rood. Tekst en illustraties vormen in hun eenvoud een harmonieus geheel.