LEESPLUIM VAN DE MAAND

DECEMBER 2008

Het boompje, tekst en illustraties Loek Koopmans (Christofoor)

Zo eindigt het verhaal: ‘En toen nam de moeder een boek en vertelde een verhaal. Een oud verhaal: “Er was eens een boompje, een mooi, gezond groen boompje...”’ Dat oude verhaal is afkomstig uit een gedicht dat de Duitse dichter Friedrich Rückert in de eerste helft van de negentiende eeuw schreef. Loek Koopmans bewerkte het tot een verhaal dat begint met: ‘Er was eens een boompje, een mooi, gezond groen boompje.’ De cirkel is rond. Op de illustratie bij die eerste zin krijgen we een bos te zien met grote oude bomen en daar tussenin een klein groen boompje. Een boompje dat, zo gaat het verhaal verder, niet gelukkig was, omdat het geen zachte groene blaadjes had, maar harde stekelige naaldjes. Het boompje wil mooi zijn en wenst zich gouden blaadjes. En zoals dat in oude verhalen gaat, die wens wordt vervuld. Maar gouden blaadjes wekken hebzucht op, een man plukt het boompje kaal. Glazen blaadjes dan, die tinkelen in de wind. Maar een storm waait ze in scherven. De zachte groene blaadjes die het zich vervolgens wenst, worden opgegeten door een geitengezin. Dan toch maar de eigen stekelige naaldjes. En zo geschiedt. Het wordt winter, Het gaat sneeuwen. Er komen een paar kinderen voorbij, ze zien het boompje en roepen: ‘... dit is wel het mooiste boompje van het bos.’ En het wordt nog mooier, want: ‘Vanuit de hemel viel een kleine ster... en bleef steken tussen de takjes van het boompje. ... Nu was het een echt kerstboompje!’ De kinderen zingen, dieren komen naderbij, het boompje is ingelukkig. Een winterverhaal dat eenvoud en warmte uitstraalt en ook nog iets te zeggen heeft over tevreden zijn met wie je bent. De royale illustraties, over twee pagina’s, laten steeds hetzelfde stukje bos zien, maar telkens zijn er verschillen die de sfeer doen veranderen. Een bos, een boompje, een kleine ster, wat dieren, twee kinderen en een moeder die een oud verhaal vertelt. Meer is er niet nodig.