LEESPLUIM VAN DE MAAND

SEPTEMBER 2009

Telfeest, tekst Jaak Dreesen, illustraties Soetkine Aps (De Eenhoorn)

Weet u nog hoe u leerde tellen? Ging dat spelenderwijs doordat volwassenen u aantallen voorwerpen lieten benoemen? Of aan de hand van een telboekje: op de eerste bladzijde n appel met het woord en het cijfer 1 erbij, vervolgens twee appels, enz.? Of heeft iemand u de definitie uit het woordenboek geleerd: ‘getallen die na elkaar komen hardop zeggen’? Er is een moment geweest dat u trots kon zeggen: ik kan tot twintig tellen! En u de vraag ‘hoeveel knikkers heb jij nog?’ correct kon beantwoorden. Maar zo overzichtelijk is de wereld van getallen en hoeveelheden niet. Dat blijkt al meteen op de eerste pagina van ‘Telfeest’. Daar wordt over twee, tien, honderd en miljoen gesproken of het niets is. De hoofdpersoon van het boek, een jong konijn houdt van tellen, hij telt altijd. Die twee, daarmee kan hij wel uit de voeten, dat zijn sokken, die zijn altijd met z’n tween. Tien dat zijn de bomen in het bos, maar zijn het er niet meer? Dan komt de kinderlijke overdrijving: misschien zijn het er wel honderd, of miljoen. Als zijn moeder enveloppen gaat kopen, zestien stuks, wil hij meteen zestien fietsers tellen, het loopt bijna desastreus af. Stoeptegels tellen, de duiven van opa, de renpaarden op de televisie, er komt geen einde aan tellen. In de loop van het verhaal wordt ook duidelijk waarom mama die zestien enveloppen nodig had: uitnodigingen voor een verjaardagsfeestje want het jonge konijn wordt vijf jaar. Maar zitten er niet meer dan zestien feestvierders rond de tafel? Natuurlijk, want de jarige zelf, opa, mama en papa vieren ook mee. Het dagelijks leven, lijkt het boek te willen zeggen, laat zich niet in starre getallen vastleggen. Jaak Dreesen schreef een heerlijk ontregelend verhaal en Soetkine Aps maakte met haar kleurige illustraties de verwarring nog wat groter. Samen geven ze een nieuwe invulling aan het begrip ‘tellen’. Dat moet wel eindigen in een daverend feest met een grote verjaardagstaart met, en dit keer geen verwarring, vijf kaarsjes.