LEESPLUIM VAN DE MAAND

OKTOBER 2009

Zazoe is verliefd, tekst en illustraties Quentin Gréban (Columbus)

Zazoe is met zijn vader op weg naar de markt als hij een meisje ziet en weet het meteen zeker: hij is verliefd op haar. Hij wil haar leren kennen en bedenkt dat hij dan een cadeau moet meebrengen want, dat weet hij zeker: meisjes houden van cadeaus. Met die zekerheden gaat hij op stap met op zijn hoofd een mand met tien prachtige watermeloenen. De weg is lang en de last is zwaar en als Zazoe een man met een koe tegenkomt, geeft hij vier meloenen voor de koe. Nog zes meloenen over en dat is toch ook een mooi cadeau. Maar de koe met Zazoe en zes meloenen op haar rug raakt gauw uitgeput. Weer doet zich een ruilmogelijkheid voor, nu voor een kameel. En een tijdje later voor een olifant. Zazoe blijft optimistisch en zijn zekerheden dat meisjes romantisch zijn, gek zijn op lekker eten, gevoelig en van knuffelen houden helpen hem daarbij. Nog één watermeloen heeft hij over en dan laat ook de olifant het afweten. Zijn dieren in de steek laten, dat kan Zazoe niet en met koe, kameel en een meloen op zijn rug komt hij ten slotte bij het huis van het meisje aan. Uitgeput en met hevige dorst. Zo’n dorst dat hij de laatste meloen opeet. Geen cadeau? De pitjes van de watermeloen brengen uitkomst en als Zazoe aanklopt, kan hij het meisje een ketting van pitjes aanbieden. Zazoe krijgt een kus en wordt rood en het meisje weet het zeker: jongens zijn heel verlegen!
Een warm verhaal in dubbel opzicht. Warm vanwege het onderwerp: verliefdheid, doorzettingsvermogen, optimisme, zorgzaamheid en inventiviteit, warm vanwege de sfeer van de illustraties; het verhaal is in het Verre Oosten gesitueerd – het zou India kunnen zijn, met slangenbezweerder – en de warmte slaat de lezer van de bladzijden tegemoet. Om dorst van te krijgen.