GOUDEN UIL

2007

Een kleine kans, tekst Marjolijn Hof (Querido)

De jury van de Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs 2007 vond dit jaar geen boek hors catégorie. De vijf genomineerde boeken liggen dicht bij elkaar in de buurt.

Charlie Wallace van Stan van Elderen is een pakkende en intelligente grootstadsroman over de vriendschap tussen twee jongens.
In Van Ansjovis tot Zwijntje vinden Ted van Lieshout en Sieb Posthuma al spelende het alfabet heruit. Hun woord-en-beeldtandem biedt letterpret voor het hele gezin.
Lola en de Leasekat van Ceseli Josephus Jitta is een sober, maar groots en hoopvol prentenboek over afscheid en verlies.
Een kleine kans van Marjolijn Hof is een beklijvend verhaal waarin angst via kinderlijk-irrationele logica wordt omgebogen tot een luchtig spel.
Josja Pruis van Harm de Jonge is een krachtig gecomponeerde en meesterlijk neergeschreven roman over een jongen die voor zichzelf, zijn vriendjes en de lezer onvatbaar blijft.
Maar er moest een winnaar uit de bus komen en het werd een nek-aan-nekrace tussen twee sterke en ook sterk aan elkaar gewaagde boeken. Uiteindelijk haalde Een kleine kans het nipt van Josja Pruis.

De Gouden Uil Jeugdliteratuurprijs 2007 gaat naar Een kleine kans van Marjolijn Hof.

Een kleine kans is het eerste 10+ boek van Marjolijn Hof (1956). Met dit indringende verhaal schiet ze meteen in de roos. Motor van het boek is het vertrek van de vader van de kleine Kiek, een arts, naar niet nader genoemd oorlogsgebied. Kiek is bang: haar vader kan een ziekte krijgen, of een ongeluk. En er zijn verdwaalde kogels.

Hof snijdt moeilijke thema's aan, maar doet dat speels, sereen en toch gevoelig. Ze bouwt haar verhaal strak op, tekent haar karakters knap uit en hanteert een rijke, eenvoudige taal. Ook typeert ze bijzonder herkenbaar de (aangevreten) dynamiek van een doorsnee gezin, even trefzeker verwoordt ze de (op zijn kop gezette) denkwereld van een klein meisje. Kiek kent niemand met een dode hond én een dode vader. Dat komt bijna niet voor. Haar moeder zou zoiets een kleine kans noemen. Een nog kleinere kans is iemand met een dode muis, een dode hond en een dode vader. Kiek vraagt aan haar moeder een muis.

De jury looft de originele, beklijvende, luchtige, ronduit volmaakte manier waarop Hof de angst van een kind in beeld brengt. In bange oorlogstijden verdampt elke logica tot een spel. Een spel op leven en dood.

Juryleden
Jelle Van Riet – voorzitster
Mirjam Noorduijn
Barbara Rottiers
Bart Vanegeren
Katrien Vloeberghs