Interviews

John Green

01-12-2010

Voor John Green draait een verhaal om een interessante hoofdpersoon, een plot komt voor hem op het tweede plan. Het schrijven van een nieuw verhaal begint dan ook met een ontmoeting tussen John en zijn jeugdige hoofdpersoon. In zijn nieuwste boek is dat Will Grayson.



Je bent vorige maand genomineerd voor de nieuwe Nederlandse prijs, de Grote Jongerenliteratuur Prijs. Voel je je ook een jongerenauteur?
’Jazeker. Vooral jongeren lezen mijn boeken en in mijn hart voel ik me ook een echte Young Adult-auteur. Ik probeer over jongeren te schrijven niet vanuit het perspectief van de volwassenen, maar vanuit hun eigen perspectief.’

Put je daarvoor uit je eigen herinneringen?
’Zeker. Maar ik raak ook geïnspireerd door wat jongeren me schrijven en door wat ik van hen op internet zie en lees. In essentie blijven jongeren in alle tijden hetzelfde. Wat ik als kenmerkend voor die levensfase zie, is dat je dan voor de eerste keer gaat nadenken over de grote vragen van het leven: Wie ben ik? Wat is de zin van het leven? Waarom is er zoveel lijden en onrechtvaardigheid in de wereld? Dat zijn vragen die een leven lang interessant en knagend blijven.’

Heb je zelf antwoorden op die vragen gevonden?
’Geen echte antwoorden, maar wel een manier om in het leven te staan. Ik kies ervoor om betekenis toe te kennen aan het leven, ik geloof niet in nihilisme. Natuurlijk, het is moeilijk om tegenover grove onrechtvaardigheid en extreem lijden hoopvol te blijven, maar toch probeer ik dat wel te zijn. Ook in mijn werk probeer ik perspectieven te bieden aan jongeren.’

Je laatste boek, Will Grayson, Will Grayson, heb je samen met David Levithan geschreven. Welke afspraken hadden jullie van tevoren gemaakt?
’Eigenlijk niet zoveel. We schreven apart. Ik schiep mijn hoofdpersoon zonder overleg met David en hij deed hetzelfde. Onze enige afspraak was dat beide jongens elkaar ergens halverwege het boek zouden ontmoeten en waar precies. Daar moesten we dus wel naartoe schrijven.’

Hoe start je normaal gesproken een verhaal?
’Het begint altijd met een karakter. Schrijven begint met het ontmoeten en leren kennen van mijn hoofdpersoon En dan bedenk ik een omgeving, een speelarena, voor hem. De plot komt voor mij echt op de tweede plaats. Vervolgens begin ik te schrijven en daarna volgt het grote schrappen. Vaak sneuvelt zo´n negentig procent van mijn eerste versie.’

Je volgende boek speelt zich gedeeltelijk af in Amsterdam. Kun je er al iets over verklappen?
’Het verhaal gaat over twee kinderen die van stichting Make a Wish een wens mogen doen. Ze vragen of ze een schrijver die ze altijd hebben bewonderd mogen ontmoeten. Deze schrijver woont in Amsterdam en zo komen ze dus in jullie hoofdstad terecht.’

Waarom Amsterdam?
’Ik vind Amsterdam de beste stad in de wereld. Zeker voor mij als Young Adult-schrijver. Het is een fantastische stad om te onthullen wie je bent, omdat de stad je vrijheid biedt te zijn wie je wilt zijn. Alles kan in Amsterdam. De hoerenbuurt en de kerk, dus seks en kuisheid, liggen pal naast elkaar. Kies maar uit. Als toerist kun je meteen naar de coffeeshop gaan en de rest van de week stoned worden, je kunt ook naar het Anne Frank Huis gaan of het Rijksmuseum.’

Je bent zeer actief op internet, met videoblogs en twitter. Waarom?
’De videoblogs met mijn broer zijn vooral voor de lol. Verder is internet voor mij een manier om jongeren te bereiken. Zij zijn te vinden op Facebook en Twitter, ik dus ook. Het is nou eenmaal zo dat voor veel jongeren lezen nou niet het centrum van hun wereld is.’

Voor jou wel?
’Ja, boeken bieden me absoluut troost en intellectuele uitdaging. Internet biedt weer een sociaal netwerk. Daarom heb je internet en boeken allebei nodig, het een kan het andere niet vervangen.’

Wil je meer over John Green weten? Klik dan hier. Of bezoek zijn website, daar kun je ook zijn videoblogs bekijken.