Interviews

Interview: Laure Eve verklapt iets over de Graces

01-04-2017

Haar jongerenroman De Graces gaat over vriendschap, hekserij en geheimen. Bea Ros vroeg Laure Eve waarom en hoe ze het boek heeft geschreven. En je krijgt ook al iets te horen over het vervolg, The Curses.



Wie van de vier hoofdpersonen - River, Summer, Thalia, Fenrin - had je het eerst in je hoofd?
River kwam als eerste in me op. Ik wist dat zij degene was die het verhaal zou gaan vertellen. De Graces zelf kwamen eerst als groep, maar toen ik aan het schrijven was, ontwikkelden ze zich tot afzonderlijke karakters met eigen kenmerken.

En wanneer kwam de hekserij en waarom?
Die was er al vanaf het begin. Het was het oorspronkelijke idee waaruit het boek is geboren: als iemand een heks is, hoe kun je dat dan zeker weten? Het gaat niet om Harry Potter-magie, mijn hekserij is subtiel en dubbelzinnig. Het hele boek speelt met de vraag of de toverkracht echt is of niet.

Ik houd van boeken met onbetrouwbare vertellers, zoals River ook een beetje is. Had je die vorm al vanaf het begin of dook het ineens op?
Ik houd er ook van. Ik wist direct dat ze een onbetrouwbare verteller zou zijn en dat ze naarmate het verhaal vorderde, alleen zou laten zien wat zij wilde. Ik wist ook direct waarom ze dat zou doen, maar odat vertel ik niet, want dat zou een enorme spoiler zijn.

Je beschrijft de pikorde op Rivers school erg goed. Wat was je eigen rol vroeger op school: een rebel, de queen bee of het braafste meisje van de klas?
Er zijn altijd populaire lui op school. Soms zijn het de mensen die goed zijn in sport, soms zijn het de strebers, waar ik opgroeide waren het de surfers. Zij hadden iets ongedwongens wat ik altijd bewonderde. . Ik moest moeite doen voor mijn fysieke identiteit, bij hen leek het zo natuurlijk. Op school was ik, om het zo maar te zeggen, the weird one. Ik hield van dingen waar de meesten niet van hielden, zoals horrorfilms, vreemde kunst, agressieve muziek en ik praatte over ongemakkelijke zaken als de dood. Maar natuurlijk is niemand alleen maar één ding. Ik was bijvoorbeeld ook sportief. Ik zwom in schoolwedstrijden, ik speelde in het netballteam. Ik had vrienden bij de populaire kliek, maar ook bij de vreemde kliek. School is niet zo zwart-wit als Hollywood ons altijd wil laten geloven.

Kun je wat meer vertellen over je schrijfrituelen? Speciale tijden? Speciale muziek?
Ik heb echt helemaal geen rituelen. Ik schrijf waar en wanneer ik tijd heb. Ik heb wel obsessief naar deze playlist geluisterd toen ik De Graces schreef, omdat het me altijd hielp direct in de wereld van het boek af te dalen.

Is schrijven voor jou magie of is het keihard werken?
Eerlijk gezegd is het hard werken. De magische momenten zijn er soms, met heel grote tussenpozen, maar als het dan gebeurt, is het wel genoeg om elke schrijver bezig te houden en meer te willen.

Het vervolg, The Curses, is geschreven vanuit het perspectief van Summer, begrijp ik. Kun je daar iets meer over vertellen? Gaat het over dezelfde periode als The Graces of is het echt een vervolg?
Het is echt een vervolg. Het begint enkele dagen nadat De Graces eindigt. Ik kan je vertellen dat als de familie Grace je in het eerste boek intrigeerde, je zult houden van het vervolg. Je krijgt meer inzicht in hen en ze zitten vol geheimen.

Kun je ons alvast een geheim van de familie Grace onthullen?
Hm, dat is lastig want ik wil niet te veel weggeven. Ik kan alleen vertellen dat in het vervolg een enorm geheim uit hun verleden onthuld wordt. En dat is behoorlijk schokkend. Ik kan niet wachten om de reacties van lezers te zien.

Als laatste wil ik je drie keuzes voorleggen en zou je kunnen uitleggen waarom je dit antwoord geeft. Allereerst: Nooit meer Haagen Dasz ijs eten of nooit meer je haar verven?
Waaaat! Dit is onmogelijk. Maar misschien wel nooit meer mijn haar verven. Haagen Dasz is gewoon te lekker. Bovendien denk ik dat ik mijn huidige haarkleur nog lang zal hebben. Ik heb niet meer zo de drang om het te veranderen. Maar let wel, dat zeg ik altijd.

Trump of Poetin als wereldleider?
Wat een akelige vraag. Ik denk Trump, omdat hij een idioot is. Idioten kun je afzetten. Poetin is geen idioot. Dat maakt hem veel gevaarlijker.

Een Grace zijn of River?
Zonder twijfel, een Grace zijn. River zijn is veel moeilijker.

Lees meer over Laure Eve.