Interviews

Interview: Martijn van de Griendt kijkt voorbij de Facebookpose

01-11-2017

De foto´s van Martijn van de Griendt kon je bewonderen in de Kunsthal, maar ook in tijdschriften, boeken en natuurlijk op Instagram. In een interview met Bea Ros vertelt hij over hoe hij als fotograaf naar mensen kijkt.



Selfie Martijn en Fresku
Hoe ben je fotograaf geworden?
Op mijn 14e kreeg ik mijn eerste camera van een tante. Ik fotografeerde eerst vooral dingen om me heen, mijn moeder aan de telefoon, mijn zus die gras maaide, een paard in de wei. Gewoon kiekjes. De echte fascinatie met fotografie kwam pas later, toen ik op de School voor Journalistiek het keuzevak fotografie ging doen. Ik maakte kennis met werk van beroemde fotografen als Anton Corbijn, Johan van der Keuken en Ed van der Elsken. Dat inspireerde me enorm en ik ging heel fanatiek fotograferen. Ik deed ook de foto-academie in Den Haag en kreeg een prijs voor jong talent. Zo is het gaan rollen.

Wat fotografeer je sindsdien vooral?
Jongeren is echt mijn thema. Ik fotografeerde jongeren in kraakpanden in Berlijn, jongeren in Bobigny, een voorstad van Parijs, gabbers in Utrecht, voor Nieuwe Revu maakte ik fotoserie van jongeren in Urk. En altijd als ik ergens voor een andere opdracht was, fotografeerde ik ook jongeren op straat. Dat resulteerde na twintig jaar in het boek Forever Young en de bijbehorende foto-expositie in de Kunsthal. Toen koning Willem-Alexander de hernieuwde Kunsthal opende, kreeg hij mijn boek en zei hij: ´Dat zullen mijn dochters wel leuk vinden!´

Wat fascineert je zo in jongeren?
Dat vragen heel veel mensen en ik weet het antwoord niet zo goed. Vroeger fotografeerde ik gewoon leeftijdsgenoten, maar ja, dat kan ik nu niet meer zeggen natuurlijk. Ik denk dat het ermee te maken heeft dat in het leven van jongeren zoveel gebeurt. Je kunt bij hen de kwetsbaarheid en onzekerheid van het leven heel mooi vastleggen. En misschien is het ook omdat mijn eigen jeugd zo snel ging en ik dat gevoel van jong-zijn wil vasthouden en vastleggen. Ik begin binnenkort aan een documentaire waarvoor ik enkele jongeren tussen de 14 en 18 jaar intensief ga volgen.

Je eerste documentaire, Maria, I Need Your Lovin´, kreeg een Eervolle Vermelding tijdens het Nederlands Filmfestival en was ook op tv te zien. Hoe is dit project ontstaan?

Ik ontmoette Maria op straat in Eindhoven, toen ik bezig was met een boek over rokende jongeren. Ik zei meteen: over jou ga ik een eigen boek maken. Ik heb haar bijna tien jaar gevolgd en merkte dat ik niet alleen genoeg aan foto´s had om mijn verhaal te vertellen. Ik wilde ook bewegend beeld en muziek erbij. Soms is één beeld juist veel krachtiger, dan kan de kijker er zijn eigen verhaal bij verzinnen. Maar bij Maria had ik meer nodig.

Wat maakte Maria zo bijzonder voor jou?
Ze heeft zoveel ellende meegemaakt in haar leven: geadopteerd als baby uit Brazilië, op haar 11e uit huis geplaatst, verkeerde vriendjes, drugs, op haar 16e tienermoeder. Ik ontmoette haar toen ze 18 was en zag dat allemaal in haar, maar ook meer. Ik volgde haar zoektocht naar wie ze is en naar erkenning en liefde. Dat heb ik in mijn film proberen te stoppen. Kennelijk heeft dat gewerkt, want ik heb nog nooit zoveel reacties op mijn werk heb gekregen als na deze film.

Wat zie je als eerste als je naar mensen kijkt? Wat wil je pakken?
Gezichten en emoties. Ik zie snel of er iets aan de hand is bij mensen, of ze zich al dan niet oké voelen. Ik ben op zoek naar de echte emotie van mensen. Bij jongeren bijvoorbeeld zoek ik achter de stoerheid altijd naar hun kwetsbare kant. Ik wil voorbij de Facebookpose kijken. En ik wil net even wat anders dan doorsnee.

Je fotografeert ook vaak beroemdheden. Lukt het dan nog wel om een origineel plaatje te maken?

Daar ga ik wel naar op zoek. Ik probeer iemand uit zijn rol te lokken. En als het even kan, spreek ik bij iemand thuis af, om het persoonlijker te maken. Pas heb ik rapper Ronnie Flex gefotografeerd, terwijl hij met ontbloot bovenlijf op zijn bed een jointje ligt te roken. Ik denk dat ik iets moois heb gemaakt.

Maak je ook selfies?

Nou, niet alleen van mezelf, maar als ik een beroemdheid heb gefotografeerd, maak ik altijd een selfie van ons samen. Zo heb ik een selfie van mij en Mark Rutte. Ik maak ook vaak gifjes, heb een heel grappige van mij en Ronnie Flex.

Ben je nou een nieuwsfotograaf of een kunstfotograaf?

Ik fotograaf nu twintig jaar en ben steeds verder van de journalistiek weggeraakt. Ik noem mezelf kunstenaar, geen fotojournalist. Ik ben geen snelle plaatjesmaker. Er zijn zoveel soorten fotografen, mensen die bruiloften fotograferen, natuur of architectuur. Ik ben een echte mensenfotograaf. En dan eentje die van echt houdt. Ik werk zelden in een studio. Anders dan een fotojournalist registreer ik niet alleen, maar ben ik op zoek naar mijn eigen verhaal, wat ik wil laten zien. Dat is toch wel een soort van kunst.

Bekijk het gifje met Martijn & Ronnie op onze Instagrampagina bij de Leesplein-selfiewedstrijd.

Bekijk de website en instagrampagina van Martijn van de Griendt.

Bekijk ook de boektrailer die Martijn maakte bij het boek Livestream en waarvoor hij met schrijver Buddy Tegenbosch een dag lang in New York filmde.